Lewe

24/08/2013

Ek sit onder ñ boom wat besig is om te bot.  Van naby af kan jy dit nie eens sien nie.

Onder is die stam swart van twee jaar terug se byna vernietigende brand. As jy ñ paar tree terug staan sien jy die heldergroen nuwe blaartjies aan die bopunt van die boom.
Soms moet jy ñ paar tree terug staan om die volle prentjie te sien.

Wat is dit aan dood wat ons laat dink aan lewe en hoekom dínk ons aan lewe as ons klaar lewe?

Ons is so broos, kwesbaar, nietig en ménslik.
Ons het die vermoë om te kies wat ons doen met dit wat ons het. Ons kan nie altyd beheer wat met ons gebeur nie, maar ons kan kies hoe ons optree.
Die pad tussen ons gedagtes en ons hande is soms te kort en ons kies verkeerd.
Daardie keuses het soms hartverskeurende gevolge.
Ons kan kies om dit wat kosbaar is te koester.
Soms moet mens terugstaan en kyk.
Soms moet mens stilstaan en luister.
Soms moet ons ons arms om onsself slaan en voel.
Soms moet ons net na mekaar toe draai en weer sien.
Soms moet ons iemand se hand vat en vashou.
Soms moet jy kies om oor te gee en soms moet jy kies om om te draai..
Soms moet jy kies om iets wat kosbaar is agter te laat, want dis ál wat oorbly om te doen..Al breek dit jou hart, maar jy gee nie op nie..jy gee net oor aan die Here.
Selfs dan moet jy lewe, want ñ stukkende hart laat jou nie ophou asemhaal nie.
Liefde is veronderstel om verniet te wees, nie ñ sinnelose spel nie.
Wanneer liefde gemeet word aan verdienste..is die prys te duur.

20131215-141611.jpg

© 2013 – 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

796total visits,3visits today