Rou en ñ awkward verhouding met pool noodles en Jack Parow

Daar was ñ tyd toe ek pool noodles, wyn en Jack Parow nodig gehad het om deur die dag te kom…en urbanol..en slaap pille

Net soos goeie herinnerings kom die donker ook maklik terug. ñ Song op die radio, ñ reuk..die sien van ñ sekere flossie in Spar.
Ek lees wat ek geskryf het in daardie tyd en dit help my onthou. Dit help my herstel.
Ja ek luister nogsteeds Jack. Ek is ñ closet fan. Kan dit nou nie juis in my kar speel terwyl ek carpool nie. Ek drink nogsteeds wyn, maar net omdat dit lekker is en nie omdat ek dit nodig het nie. Ek het die aand van my egskeiding ñ bottel uitgedrink. Uit die bottel. Terwyl ek op my knieë langs die swembad sit en skree. Ek het die swembad gehaat.
Ek het die pille gelos. Die slaap pille was moeilik, ek kon vir drie jaar nie slaap sonder dit nie.
Pool noodles is nou veilig in my geselskap. Ek het nie meer die drang om die wit waks uit dit uit te slaan teen ñ boom nie.
Ek het my vrese in ñ bonfire verbrand..ek is vry..

#Ek oorleef in ñ waas met kaffïene en bezodiazepiene.
My kop voel nooit meer werklik helder nie, my hart klop altyd te vinnig op ñ ritme van angs en moegheid.

My oë voel dik, my ooglede spring. My kop ñ maalkolk van wat ek moet doen, my ore moeg geluister na ander mense se probleme. Ek wil my vel afstroop ek wil my pyn ontbloot, maar vannaand moet ek glimlag, sterk lyk, in beheer wees vir my kinders. As nog iemand vir my sê ek moet sterk wees..weet julle nie dat om op te staan in die oggend terwyl jy lus is om te sterf ñ daad van ongelooflike bonatuurlike krag en moed vat nie?!!

Dom mense verwag dat as die formalitieite verby is jy net moet kan aangaan. Jy is mos immers van die man ontslae. Hulle verstaan niks van die pyn van jou verlies nie. Die finaliteit van die daad. Die bewustheid in jou hart dat jy nie meer deel is van iemand anders nie. Die hartseer wat aan jou kleef. Die gevoel van mislukking wat jy diep probeer weg bêre. Dis soos ñ amputasie, die ledemaat is weg, maar jy bly bewus van dit wat daar was.

Ek mis my man. Dit is soos wanneer iemand dood is. Die hartseer laat jou net die goeie onthou. Skielik kan ek nie meer onthou hoekom ek so ongelukkig was nie. Ek onthou net dit wat goed was.

Wie sal dit ooit verstaan. Ek is te moeg om eers te probeer. Hoe hou mens op liefhê? Hoe hou mens op mis? Hoe hou mens op hoop? Ek wens alles wil net ophou. Ek wens alles kan net normaal wees. Hoe hou mens op wens?#

© 2014 – 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

DIE BOM

Soms het ek nodig om hierdie te lees om te onthou hoe ware pyn voel.
Hoe rou ek was.
Dan vergelyk ek dit met nou en dán ervaar ek dankbaarheid in die suiwerste vorm.
Voorheen sou my lewe nou normaal gevoel het. Nou beskryf ek hierdie vervelige gewone bestaan van my as hemels.
Mens weet nie hoe lekker boring is voordat jou lewe ñ rollercoaster van op en af, drama en intrige word nie. nuclear-explosion

© 2014 – 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Sandkasteel

sandkasteel

Wat is geluk? Geluk is..dit klink nou kompleet soos daardie sê goed van die sewentigs..liefde is..😁, maar wat ís geluk?
Vir jou? Vir my? Ek is seker dit sal vir elkeen van ons verskillend wees.

Ek sit weereens op die strand. Ek is in ñ vreemde bui vandag. Eintlik al ñ rukkie. ñ Kennis se man is twee weke terug skielik dood. 44 Jaar oud. Jonk. Dit het my meer geruk as wat ek verwag het. Dit is asof ek voel dat daar te min tyd oor is.
Dit is asof ek méér wil leef as wat moontlik is. Dit laat my wroeg oor hoe ragfyn, sag, kwesbaar ons is.
My geliefdes bou ñ sandkasteel. My hart neem die prentjie voor my in. Myne.
Hiérdie is geluk.
Geluk. Is. Tevredenheid. Punt.
Dis diep binne jou. In jou donkerste chaos kan jy die oomblikke oproep en jouself daarin verloor. Jare van nou af sal ek my oë kan toemaak en hierdie oomblik kan herleef. Sal ek weer die seer stekie van liefde in my lyf voel.
Ons lewens is soos hierdie sandkasteel. Dit kan binne ń oogwink platgevee word. Watse keuses het ons? Ons kan dit los en maak of dit nooit gebeur het nie, of..ons kan hoër teen die sandduin opkruip en dit herbou. Mooier, groter, sterker.
Ons is besig met die herbou van ons sandkasteel. Daar is geen waarborg dat dit nie weer platgevee gaan word nie. Om die waarheid te sê is daar ñ waarborg dat iets dit definitief van vorm sál laat verander. Ék is nie bang vir bietjie konstruksie werk nie.

© 2014 – 2019, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Vrede, Vreedsaam, Saam

image
Ek sit op die strand terwyl ek hierdie skryf.
Dis bewolk en ñ ligte windjie waai oor my en my mense. My uitsig..rotse, sand, see en my geliefdes. My drie kinders en my eksman. My Mán.. my Liefste.
Ek het meer dankbaarheid in my hart as wat ek in woorde kan beskryf. Meer liefde in my hart as wat ek kan wys. Om die waarheid te sê klink die woord ‘lief’ na te min vir dit wat ek voel.
Lief. Liewer. Liefste.
Die lewe is goed. Die lewe is mooi.

© 2014 – 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share