Die dag toe ek ‘n Mampara genoem is.

 

Ek onthou dit asof dit gister was.  Dit was 1985 en ek was in standerd twee. Die woord Mampara het in bloedrooi ink op my wiskunde vraestel gestaan. Ek het presies geweet wat dit beteken, ek het immers al Kringe in ‘n Bos in daardie einste jaar gelees en ek onthou hoe ek instinktief my hand bo-oor die rooi merk gesit het.  Ek het ‘n paar agterlosige foute gemaak en my juffrou het dit goed gedink om my vraestel te brandmerk met ‘n woord wat in die Verklarende Woordeboek verduidelik word as onnosele vent, bog en aap. Ek was 9 jaar oud en ek het simpel, dom en vernederd gevoel.

Die jaar voor dit het ons vanaf die Kaap na Kimberley getrek en ek het aan die einde van die derde kwartaal by my nuwe standerd een klas ingestap.  Ek was bang en vreemd en het my beste maatjie Anina gemis.  In die eerste halfuur van die dag het my splinternuwe Juffrou, nadat sy deur my boeke gekyk het, my vorentoe geroep en gevra om die woord ‘hardloop’ op die bord te skryf.  Ek het entoesiasties opgestaan en na die bord gestap en ‘hartloop’ geskryf. Sy het daarna gewys en voor al die kinders, met wie ek nog moet maats maak, gesê: ‘In Kimberley spel ons hardloop met ‘n d.’  Sy het begin lag en almal in die klas het saamgelag.  Ek het op my tande gekners om die huil te keer en uiteindelik gevra om kamer te verlaat sodat ek in die badkamer kon gaan snik. Ek was 8 jaar oud en ek het simpel, dom en vernederd gevoel.

Daar is nog baie sulke dinge wat ek onthou.  Ek kan verduidelikings gee oor hoekom ek vandag nog glo ek kan nie wiskunde of naaldwerk doen nie.

Onderwysers het ongelooflike mag met hulle woorde.  My arme man moet sy eie knope aanwerk…alles ‘n onderwyseres se skuld.

Hierdie herinnerings uit my kinderjare is getrigger deur ‘n  inskrywing op ‘n ADHD ondersteuningsgroep op Facebook. ‘n Mamma het fotos gewys van aanmerkings en kommentaar wat ‘n juffrou in haar kind se boeke geskryf het.  Lelike en afbrekende woorde.  Sy is op hierdie blaaie, wat in haar werkboeke is en waarnatoe sy  kan terugblaai net wanneer sy wil, beskryf as moedswillig omdat sy foute in wiskunde gemaak het.  Sy kan glo die somme doen.  Ek ken min 8-jarige kinders wat somme aspris verkeerd sal doen.  Elke keer as sy daardie blaai sien gaan sy onthou hoe sy gevoel het toe sy die eerste keer daardie woorde lees.  As ek na die werk op die blaai kyk is sy moontlik in graad 2 of 3.  Sy het bertien in plaas van dertien geskryf en ook daar is ‘n plakker geplak met die woorde ‘Ag nee!’ op.  (Die persoon wat daardie plakkers ontwerp het moet heuning gesmeer word en vir balbyter miere gegee word.)  Daar was tot ‘n swart sterretjie op die blaai.  Ek vind dit nogal ietwat donker en wil nie te veel daaroor dink nie.

Die ma het in haar inskrywing gesê hoe hartseer haar kind by die huis was.  My nekhare het gerys. Die moedertier binne my se naels het uitgekom. Hierdie onderwyseres is ‘n boelie.  Sy het geen aanvoeling vir kinders se harte nie en sy het beslis geen kennis en aanvoeling vir kinders wat ADHD het se harte nie.  (sy is glo bewus daarvan dat die betrokke kind ADHD het en op medikasie is)  Die kommentaar van die ander ouers op hierdie groep het my laat besef dat hierdie baie meer gebeur as wat ek dink.

Ek het my graad 4 dogtertjie se boeke summier uit haar tas gaan haal om te kyk wat haar onderwysers alles skryf.  Kyk, mense wat nie ADHD ken nie sal nie verstaan watse uitdagings daar alles is nie.  Netheid is beslis een van die vele uitdagings.   Ek het deur al haar werkboeke geblaai en daar was baie foute.  Baie rooi ink, maar nie een enkele een van haar onderwysers het afbrekende kommentaar gelewer nie.  Elke kriesel kommentaar wat daar was was konstruktief en opbouend.

 

Nou my vraag is, ‘As my kind se onderwysers dit kan regkry, hoekom kan alle onderwysers dit nie regkry nie?’  Daar is geen verskoning daarvoor nie, want alles in die lewe het te doen met keuses.

Woorde het die krag om te vernietig of genesing te bring.  Dit kan seer maak of heel maak.  Dit kan opbou of afbreek.

Lelike en afbrekende woorde wat in rooi pen in jong kinders se boeke geskryf word help nie die kind om beter op skool te doen of netjieser te werk nie.  Dit breek hulle harte, dit verneder hulle en laat hulle voel asof hulle ‘n MISLUKKING is.  Daardie woorde bly by hulle vir altyd en ewig.  Dit vernietig hulle selfvertroue.  Dit squash hulle man.  Jy kan netsowel op hulle trap. Ek kry ‘n prentjie in my kop van pragtige blomme wat by die stingel geknak is.

Wat gaan ‘n kind help om harder te probeer en harder te werk?  Ek het ‘marknavorsing’ gaan doen en my kinders gaan vra hoekom hulle harder werk in een juffrou of meneer se klas as ‘n ander.  Hulle antwoord was deur die bank dat hulle beter wil doen in die onderwysers waarvan hulle hou se klasse.  Hulle wil hulle glo nie terleurstel nie.  Wie sou dit nou kon raai?

Dankie vir elke onderwyser wat die moeite doen om kinderharte te verstaan.  Dankie vir elke onderwyser wat emosioneel intelligent is en weet dat woorde wys gebruik moet word.  Dankie vir elke onderwyser wat die moeite doen om konstruktiewe kommentaar te lewer en nie net lelike plakkers plak met lelike woorde op nie.  Dankie vir my kinders se onderwysers wat opbou en nie afbreek nie.

As daardie onderwyseres iets gesê het soos ‘Ek glo in jou.  Ek weet jy kan beter doen. Kom dat ek weer vir jou wys.’  Watse verskil sou dit nie in hierdie dogtertjie se dag gemaak het.

Moeder Teresa het gesê:  ‘Kind words can be short and easy to speak, but their echoes are truly endless.’ Dieselfde is ongelukkig waar vir ongenaakbare en harde woorde.

 

 

© 2017 – 2018, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Finesse Voelgoed blog: Die alien in my huis

Elkeen van ons dra wonde saam en elke liewe mens kry êrens seer in hulle lewe.  

Die tiener wat nou die dag in Vredekloof in die Weskaap weggeloop het, het heel moontlik al baie seergekry.  Die kommentaar van mense wat haar en haar omstandighede nie eens ken nie het my stomgeslaan.  Sy kort ‘n ordentlike pakslae was die gewildste.  Sy is verskriklike name genoem en veroordeel deur sogenaamde christelike volwassenes.  

Huh?  Sal ‘n pakslae by ‘n kind wat waarskynlik al baie seerder as houe op haar boude gekry het, werklik ‘n verskil maak?   Weet jy hoe ‘klein’ en kwesbaar ‘n dertienjarige nog eintlik is?    

Ek weet, want my dogter is veertien.  ‘n Vriendin het een keer die volgende gesê oor haar tienerdogter; ‘Dis asof sy as háár kind gaan slaap het, maar as ‘n alien wakker geword het.’  Ek het natuurlik gedink dit sal nooit met my dogter gebeur nie, maar die alien is hier. Dis ‘n nuwe fase in my kind se lewe en ek moes alien taal aanleer.  Soms raak sy weg in my huis.  Sy is so baie op haar eie dat ons maklik kan vergeet sy is daar.  

Weet jy wat in jou kind se lewe aangaan?  Ken ons werklik nog ons tieners of los ons hulle agter hulle toe kamerdeure en dink dit is aanvaarbaar dat hulle nie meer saam met ons in die openbaar wil verskyn nie.

 ‘Toemaar Sussie, ek weet die grootmense is boring.  Bly maar by die huis en doen jou huiswerk.’  

Wat maak hulle agter die toe kamerdeure?  Waarna kyk hulle?  Met wie gesels hulle? Lag hulle nog en speel hulle nog?  Is hulle gelukkig en lief vir hulleself?  

Die hartseer feit is dat baie kinders nie meer hulle eie lewens leef nie. Hulle kan op sosiale media enige iemand wees wat hulle wil wees.  Dis soos ‘n dwelm.  Die goedkeuring van wildvreemdes gee vir hulle die fix wat hulle nodig het.  Om gewoon te wees trek nie aandag nie.  Dis dan wanneer ‘n dertienjarige meisietjie ‘n foto op Facebook post van haar bene wat ontbloot is.  Skielik kry sy aandag.  Baie siek aandag, maar vir haar die aandag wat sy nodig het om goed te voel oor haar lewe.  Sy het meer en meer van hierdie dwelm nodig en sy glo later al die leuens wat sy vir haarself vertel.

Die Heuwels Fantasties sing ‘Dinge wat jy miskyk sal in opstand kom.  Die kleinste ding wat jy miskyk sal in opstand kom.’

Kyk ons ons kinders mis?  Ons is saam in een huis, maar alleen.  Selfone isoleer mense.  Elkeen is op ‘n aparte plek in dieselfde huis besig met aparte dinge.  Niemand leef meer hulle eie lewe nie.  Ons bemoei ons met mense wat ons nie eens ken nie terwyl ons mans, vrouens, ouers en kinders stom skree vir aandag, aanvaarding en begrip.  

Net jý sal weet wat in jou huis aangaan.  Net soos ék weet wat in my huis aangaan.  

Die wegloop van daardie onbekende graad 7 dogtertjie van die Wes-Kaap het my geruk.  Sy moes lankal verlore gevoel het voordat sy gekies het om in ‘n vreemde kar te klim om na ‘n vreemde plek te gaan na vreemde mense toe.  

Ek weet ook baie goed dat jy nie fisies hoef weg te loop om verlore te wees nie.  

Sien jou Alien raak al verstaan jy nie wat de heng in daai koppie aangaan nie. Meng in in hulle lewens, want dit wys dat jy belangstel.  Jy irriteer hulle anyway op jou beste dag, so gee hulle nou maar ‘n rede om geïrriteerd met jou te voel.  Bly hulle ouer.  Hulle het genoeg tjommies.

Ons moet die voorbeeld wees wat hulle volg.  Ons moet leiding gee en beheer vat.  All Star tekkies en iphones vervang nie drukkies en aandag nie, al maak dit hulle harte momenteel bly.  Gee jou tyd en aandag vir hulle.  Dis die dinge wat hulle laat voel dat hulle lewens die moeite werd is om te lewe.  

Kyk na hulle en sien hulle raak.

#closeddoorsmustfall 

© 2017, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Wat maak dit saak?

Ek sal die dag nooit vergeet nie.  Ek het haar van ver af sien aankom. Haar lang, maer lyfie krom en haar kop afwaarts gewend.  Sy het haar sportklere aangehad en was oppad netbal toe. Toe sy my sien het sy in trane uitgebars. 


Facebook
TwitterShak sal die dag nooit vergeet nie.  Ek het haar van ver af sien aankom. Haar lang, maer lyfie krom en haar kop afwaarts gewend.  Sy het haar sportklere aangehad en was oppad netbal toe. Toe sy my sien het sy in trane uitgebars. 

“Ek wil nie gaan oefen nie. Ek sit net langs die baan en kry nie ‘n beurt nie. Wat help dit Mamma, ek is nie goed genoeg nie! Hoekom is ek nooit in ‘n span nie?’

Ek het haar tas gevat en ons het gegaan. Dit was die einde van spansport vir sussie nommer een.

Sy was op die kortlys toe prefekte gekies is en die dag toe hulle moes hoor kom sy vrolik aangehardloop.  ‘Mamma! Raai wat! Ek is nie gekies nie! Yes!!”

Ek het met oordrewe verligting gesê: “Dankie tog! Nou hoef ek nie met die fondsinsameling vir die prysuitdeling te help nie!” en haar ʼn ekstra stywe drukkie gegee.

Hierdie liefste kind van my, wil bitter graag op die top 20 akademiese toer gaan die jaar. Sy het laas kwartaal ‘n 81% gemiddeld gehad (selfverdiend, sonder enige hulp van ons) en raai wat hoor ons nou die dag?  Sy was laas kwartaal nommer 21 in haar graad. Haar jaargroep is klaarblyklik freakishly slim. 

Sy het wél nog ‘n kans om haar plek op die toer te verseker, maar ons het uncapped WiFi drie dae voor die Junie eksamen gekry en need I say more?

Wat gaan ek vir haar sê as sy nie op die toer kan gaan nie?  Een woord…WiFi!  Sy sal verstaan en lag.

Voel sy minderwaardig omdat sy nie in ‘n sportspan is nie?  Gaan sy inmekaar stort as sy nie op die top 20 toer gaan nie?  Gaan sy voel sy is waardeloos?  Ek hoop nie so nie, want die dag toe ek haar van spansport gered het, het ek haar hand gevat en vir haar gesê: “Ag dis sommer crap Sussie, het ek jou al vertel van die dag toe ek my nat gepiepie het toe die skoot klap by my graad twee atletiek? Ek was ook nooit in ‘n span in die laerskool nie. Almal was bang ek kry ‘n glipsie as die fluitjie blaas.”

Ek het haar die aand voor slaaptyd styf vasgehou en vir haar gesing: “Weet jy dat Jesus jou liefhet, weet jy dat Hy baie van jou hou.  Sommer net soos jy is, want jy’s kosbaar en spesiaal vir Hom”.  Ek het haar gesoen en vir haar vertel dat sy soveel meer werd is as ‘n netbalspan. Sy is my Lallie en God se prinses.

Ek het dieselfde liedjie al baie vir haar gesing…

Hoekom maak kinders se prestasies vir ouers soveel saak? Dis nie asof daar ‘n prysuitdeling vir ouers is nie?  Kan jy jou dit voorstel? “Mev Hogenboesem wen die ‘WATOPAARDEMAAKDITSAAK’ wisseltrofee vir Ma van die jaar vir Sussie Hogenboesem se uitmuntende prestasies!”

Hoe durf ons ons kinders minderwaardig laat voel as hulle nie volgens die wêreld se standaarde presteer nie? 

Party kinders dartel en droom besonders goed. Party kinders deel liefde en drukkies uit waar hulle gaan. Party kinders het die gawe om mense te laat lag.  Party kinders is vry geeste met uitstekende redenasie vermoëns en abstrakte denke.  Daar is nie prysuitdelings vir hierdie talente nie. Waar gaan hierdie kinders erkenning kry as hulle dit nie in hulle huise kry nie?

Wees jou kind se veilige plek.  As jy nou ‘n groot storie maak van swak punte, gaan hulle in die hoërskool probeer om hulle rapporte te onderskep en hulle punte probeer verander.  Vra my Ma.. sy was vreeslik kwaai en ek was BANG orraait!


Facebook
Twik sal die dag nooit vergeet nie.  Ek het haar van ver af sien aankom. Haar lang, maer lyfie krom en haar kop afwaarts gewend.  Sy het haar sportklere aangehad en was oppad netbal toe. Toe sy my sien het sy in trane uitgebars. 

© 2017, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Die bekentenis van ñ (net-net) goed genoeg Ma.

FacebookTwitterSk het Sondag in die kerk met ‘n vrou gepraat wat ‘n klein, pienk vyf maande oue babatjie het. Ek het Sondag in die kerk met Haar oë blink terwyl sy praat oor min slaap, haar kind wat skree as sy vir haar skoene aantrek en hoe moeilik dit is om kerk toe te gaan met die pragtige dingetjie.  Sy maak my skoon tranerig terwyl sy praat oor haar babatjie se perfeksie, slaap roetines en die vreugde van Ma wees. 

by Blogger –  / Oct 31, 2016 / 4 Kommentaar / Gelees deur 81799 mense.

Ek het Sondag in die kerk met ‘n vrou gepraat wat ‘n klein, pienk vyf maande oue babatjie het.

Haar oë blink terwyl sy praat oor min slaap, haar kind wat skree as sy vir haar skoene aantrek en hoe moeilik dit is om kerk toe te gaan met die pragtige dingetjie.  Sy maak my skoon tranerig terwyl sy praat oor haar babatjie se perfeksie, slaap roetines en die vreugde van Ma wees.

Op pad huis toe dink ek, my jongste se slaap roetine is om voor die TV aan die slaap te raak terwyl ek haar rug kielie en hierdie nuwe Mamma sal my nooit glo as ek vir haar vertel dat sy eendag heel moontlik met ʼn histeriese ondertoon in haar stem SHARRAAAAAAP vir die pienk dingetjie sal skree nie. Of dat sy haarself in die badkamer sal wil toesluit, want sy het die behoefte om ʼn glas pienk melk oor haar vierjarige se kop uit te smyt nadat sy ʼn tantrum gooi omdat jy gewaag het om eerste die melk, en toe die poeier in te gooi. DIT MOET GLO ANDERSOM WEES.

Ek is soms so deurmekaar dat my oudste dogter van dertien haar wekker tien minute voor myne stel om seker te maak ek staan betyds op om hulle almal wakker te maak.

‘The Middle’ is my gunsteling TV program, want dit laat my effens normaal voel.  Ek voer my kinders gereeld bokspap in die aand as hulle kla oor die groente op hulle borde..

Ja, Ma wees.

Niks berei jou voor op hierdie reis nie. Selfs die mees gefokusde, georganiseerde Ma doen dit soms verkeerd.  Ons skree soms wanneer ons moet sag praat en ons ignoreer goed wat ons moet straf.  Ons gee vir gluten intolerante kinders pizza met ʼn koring basis en vir hiperaktiewes MSG en rooi koeldrank. Ons drink soms twee glase wyn om ons oorblywende sinne te preserveer. Ons het soms net nie krag om te wonder oor die effek van ons woorde en aksies op ons bloedjies nie. Ons probeer ons uiterste bes in die sirkus waarin ons ons bevind.

Die grootste guns wat ek nog ooit vir myself gedoen het, was die dag toe ek besluit het om elke dag te leef soos dit kom.  Eg en opreg.

Bid hardop vir jou kinders en laat hulle hoor wanneer jy vir die Here dankie sê dat hy jou geseën het met super spesiale, pragtige kinders. Laat hulle ook hoor dat jy jammer sê vir dit wat jy verkeerd gedoen het.  Druk jou kinders styf teen jou vas, sê meer ja as nee.  Laat hulle bak en brou en verf en plak en plak hulle skepsels teen die yskas en kamermure. Sê vir hulle jy is lief vir hulle.  Lag vir die chaos, laat hulle foute maak, leer hulle naaste liefde deur self jou naaste lief te hê.  Sê en wys vir hulle dat hulle goed genoeg is.  Maak ʼn fuss van hulle  uniekheid.

Straf hulle wanneer hulle verkeerd is, gil as die situasie dit vereis. Sê opreg jammer vir die kere wanneer jy wel onnodig baklei het.  Budget vir goeie koffie en goeie wyn. Gebruik Bergamot Essence vir al die hare wat jy uit jou kop getrek het.   Kry ʼn sleutel vir jou kamerdeur.   Leer hulle van die simptome van PMS en dat jy soms soos ʼn leeu voel wat skapies vir brekfis wil opvreet.

Wys hulle dat jy nie perfek is nie sodat hulle nie eendag perfeksie van die lewe verwag nie.  Wys vir hulle jou hartseer.  Ons doen nie ons kinders ʼn guns deur hulle die heeltyd te beskerm teen die moeilike goed nie.  Ons kan hulle nie vir altyd beskerm nie.  Rus hulle toe vir hulle eie sirkus eendag.

Jy is goed genoeg.  Foute en al.  Goed genoeg.  So steek ʼn  vuur aan en skink ʼn glas van daardie goeie wyn, en ontspan.

© 2017, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Výf!

Dit was lig toe ek wakker word vanoggend.

ñ Vreemde verskynsel wat amper nooit gebeur nie. My jongste word as ñ reël voor die voëltjies sing wakker.

Ek hoor die televisie en trek my kamerjas aan om te gaan kyk. Lielie sit soos ñ groot juffrou voor die TV met die remote in haar hand en ñ papbakkie op die vloer.

‘Ek het uitgefigure hoe die remote werk!’ sê sy opgewonde
‘Ek is výf jy weet.’

Ek hef my oë op na die dak en sê saggies ‘Dankie Here!’

Nóg ñ mylpaal is bereik.
Ek sien al hoe ek naweke kan laat slaap en in die bed lees en..

‘Ek het gesien hoe ñ oom ñ ander oom slaan dat hy bloei. Ek het net my oë toegedruk, ek was nie rêrig bang nie.’

Pop..bars my bubble.

Ek stap met sleepvoete terug kamer toe en vertel vir Quentin dat ons wonderwerk komplikasies het.

‘Parental control’ sê hy en ek gee ñ sug van verligting.

‘En Coco Pops, wat sy kan droog eet!’ sê ek, want sien, Sussie het probeer uitfigure hoe die mikrogolf ook werk en het vir my in kleur en geur van die liggies vertel wat dit gemaak het toe sy haar bakkie mét die lepel ingesit het.

© 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Die Verhouding Dief

family-on-cellphones-shutterstock-510px

Laptops, selfone, tablets.

Ironiese goed.

Dit bring familie en vriende wat ver is naby aan ons en dryf die familie en vriende wat naby ons is weg van ons.

Mislike goed.

Ek hoor nou die dag ñ advertensie vir WiFi wat die volgende beweer ‘We are technology’. Voordat ek ñ minagtende snork kan gee sê my tiener dogter opgewonde ‘Hoor Mamma! We are technology! Ek loooove WiFi!’

Die selfoon netwerke ken hulle teikenmark.  Tieners se geluk hang deesdae werklik af van netwerk konneksies en databondels.  Jy kan hulle manipuleer en beheer deur te dreig om die WiFi af te sit, hulle selfone te konfiskeer of hulle selfoon chargers weg te steek.

Hulle menswees word beïnvloed deur die hoeveelheid likes wat hulle fotos op instagram en facebook kry.

Dis werklik die waarheid. My tiener het my met bejammerende oë aangekyk toe sy sien hoe min mense my op Instagram volg. Sy het my ñ drukkie gegee en ek kon sweer ek het die woord ‘Shame’ gehoor terwyl sy my rug saggies vryf. Daardie drukkie was so lekker dat ek oorweeg het om driekwart van my Facebook friends te unfriend sodat ek dit weer kan ervaar.

Wat vir my na snert klink, is lewensbelangrik vir tieners. Hulle meet hulle gewildheid aan die hoeveelheid likes wat hulle fotos en posts op social media kry. So maak asseblief ñ tiener in jou social media vriendekring se dag en like die volgende duckface selfie wat jy sien (maar moet asseblief net nie comment nie. Dis glo embarrasing en word gedelete sonder om hulle Ma se gevoelens in ag te neem.)

Laptops, selfone en tablets.

Sielvernielende goed.

Dit help ons om ander mense se lewens te beleef terwyl ons eie lewe verby ons glip. Ons kyk na fotos van sonsondergange terwyl die son elke dag buite ons eie huis ondergaan. Ons lees en share soetsappige boodskappies terwyl ons verleer om ons eie woorde te gebruik om vir ons geliefdes te sê hoe lief ons hulle het. Ons kommunikeer in whatsapp groepe, maar weet nooit werklik hoe gaan dit met die mense wat saam met ons in die groep is nie.

So sit hierdie selfoon/ tablet/ rekenaar neer waarmee jy hierdie boodskap lees en gaan kyk jou kind in die oë. Gaan gesels met jou man oor sy dag.

Mans gaan was die skottelgoed en bad die kinders. Gaan tap sommer vir Mammie ñ bad in en skink vir haar ñ knertsie.

Tieners gaan irriteer jou boeties en sussies en gaan maak vir ñ slag jou kamer skoon. My tiener..gaan speel met jou hond!

Lewe die lewe!

P.S. Gaan follow my asseblief op Instagram sodat my kind nie dink ek is ñ loser nie.

 

 

 

© 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Voelgoed blog : ‘Jy en pappa was soos monkeys’

image

My middelkind sê nou die dag vir my uit die bloute in die kar dat sy nooit gaan trou nie.

My eerste woorde aan haar is dat sy nog heeltemal te jonk is om nou al daaraan te dink.

‘Nee rêrig,  ek gaan nie trou nie, want as jy trou skei jy en dis baie hartseer.’

Daar is nog iemand in haar klas wie se ouers skei..

Haar volgende woorde laat my amper my kougom insluk,

‘Jy en Pappa was soos monkeys. Dan skei julle, dan trou julle, dan skei julle, dan trou julle. Nes monkeys!’

Toe kom haar stemmetjie effens sagter ‘Ek is partykeer bang dat julle weer gaan skei’

Ons was in ñ periode van drie jaar, drie keer uitmekaar en drie keer terug bymekaar.  Ons het die vierde keer werklik geskei. Ons is nou weer vir twee jaar bymekaar en is geseënd en gelukkig.

Ek sluk aan die knop in my keel en sê ‘ As Jesus iets heelgemaak het wat stukkend was dan pas mens dit beter op. Ons is baie lief vir mekaar én vir julle en ons het mekaar en ons gesin weer vir altyd gekies. Ons gaan dit vir altyd en altyd oppas.’

‘Ja, maar ek gaan nogsteeds nie trou nie’

Sy gaan glo eerder saam met haar beste maatjie bly en ñ kind by die weeshuis koop. Dan gaan sy ‘n manager wees en veertig katte hê.

Sy begin te sing en ek weet die oomblik is verby.

Egskeiding.  Aaklig.

Dit breek onskuldige hartjies se vertroue in die liefde en in die mense wat hulle sekuriteit is.  Ek het nooit gedink dit kan met ons gebeur nie, maar tog het dit.

Dis reeds die ding, dit kan met enige iemand gebeur.

Ons wêreld is gebreek.  Ons veg ons oorloë op heilige grond. Ons veg soms met die doel om te vernietig.

As ons maar nét mekaar vernietig het, maar in die middel van hierdie oorlogsfront is die onskuldiges. Ons kinders.  Ons selfsug vernietig hulle drome en steel hulle sekuriteit. Egskeiding is erg genoeg, maar as jy mooi om jou kyk sal jy sien dat mense hulle bes probeer om mekaar seer te maak en hulle dodelikste wapen is hulle kinders.

Egskeiding is ñ hartseer realiteit.

Dikwels is dit ñ keuse wat uit jou hande geneem word. Hoe jy na die tyd optree is wel iets waaroor jy beheer het.

Kies om jou kop hoog te hou.

Kies om onvoorwaardelik jou kinders te beskerm ongeag van hoe moeilik dit is. Kinders het liefde, aanvaarding en koestering nodig. Kinders wat deur ñ egskeiding gaan het dit tien keer meer nodig.

Kies om jou kinders nooit te laat voel dat hulle moet kies tussen jou en hulle ander ouer nie.  Kies om grootmens gevegte, grootmens gevegte te hou.

Egskeiding is geweldadig seer, maar om ons kinders se seer erger te maak, dít is soos om jou kinders vir die wolwe te gooi. Hierdie einste middelste dogtertjie het net na ons egskeiding gesê;

‘Al het Pappa geskuif, is julle nóg maatjies’

Dis hoe sy dit ervaar het.  Haar grootste rede was omdat ek nogsteeds elke aand vir Liewe Jesus dankie gesê het vir haar Pappa.  Ietsie so eenvoudig.

Eendag sal hierdie dogtertjie van my besef dat ek en haar Pappa nie soos monkeys was nie, maar wel soos die held en heldin in die Mills and Boon verhale wat haar tagtigjarige ouma so graag lees. (ek skryf nou natuurllik net op hoorsê) Jy weet, ontmoet mekaar, is verlief en verlore, misverstand gebeur, gaan uitmekaar en kom passievol terug bymekaar en lewe vir altyd en altyd gelukkig saam.

Al verskil is dat ons elke dag lewe in verwóndering vir die Here se genade.  Ons lewe elke dag dankbaar.

 

© 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Maskara

image

Ek maak vir jou ñ eenvoudige ontbyt van bruin toast en cheddar. Jy het te laat geslaap en die eiers het rubber geword.

Ek roer suiker in jou tee en verlang na die dae toe ek meer geweet het as jy. Die dae toe jy mý in plaas van life hacks geglo het.
Ek verlang toe sommer ook na die dae toe jy gemaklik op my skoot gepas het en in my arms kon inhardloop om hoog deur die lug geswaai te word.

Ek roep jou om te kom eet en jy kom staan voor my. Daar is ñ glinster in jou oë. Jy lyk vir my mooi.

Jy vra my  ‘Lyk iets anders?’

Ek sien die ligte tekens van maskara aan jou wimpers. Jou oë lyk skielik net so oud soos jou lyf.

Ek trek jou nader en sê, ‘Maskara, dit lyk pragtig’

Jy lyk verlig en ek weet jy het verwag dat ek sê ‘Gaan was dit af, jy is te jonk’

Hoe kan ek? Jy is ñ roosknop. Pragtig, fyn en broos.

Ek plant ñ sagte soentjie teen jou kop en sê;
‘Gaan haal vir my ñ tissue. Jy weet mooi laat my huil.’

© 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Myne

image

In die oggend breek ek jou tentjie af
En kry leidrade van eet en lag
Ek rol slaapmatte op
stamp my kop
En onthou die vreugde van die dag

In die middag slaan ek jou klavier toe
En sien weer jou half geslote oë
Ek vryf oor die hout
Donker en oud
En hoor weer die klanke van jou droom

In die aand streel ek jou tenger rug
En sien weer jou helder giggel lag
Ek soen jou gul mond
Pienk en rond
En voel jou taai handjies op my gesig

Nou in die weerkaatsing van die maan
Lê ek knus teen jou bekende bors
Ek hou jou lyf vas
Waarteen ek pas
En my hart weet hierdie is my rus

© 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share

Ag Moeder

Ek kruip in die braaikamer weg. Dis tienuur in die aand en dis koud hier, maar dis verfrissend stil.

Dis Moedersdag vandag en ek is op hierdie oomblik besig om ñ reusagtige stuk sjokoladekoek te eet.

Mý eie moedersdag bederf.

Moedersdag was effens bleek die jaar. Q het trippel ‘longontsteking’ en lê die laaste twee dae in die bed, op die bed of naby die bed.

Ek was vyfuur vanoggend op met ons jongste en het vroeg honger geword. Ek het skelm ontbyt geëet voor my tradisionele verwagte moedersdag ontbyt..

Nege uur het ons tiener die slaap uit haar oë gevee en tien minute later het ek roereier op toast gekry.

Vyf minute later het ek opgestaan om roereier op toast vir die ander vier lede van my gesin te maak.

Gelukkig het ek hulle gister mall toe gevat om vir my ñ geskenk te koop. Mooi oorbelle en ñ kosbare hand gemaakte kaartjie met woorde wat my moederhart laat smelt het.

Moedersdag was hierdie jaar ñ gewone dag. Dit is immers die doodgewone wat my soos ñ moeder laat voel.

Laat ek terugkeer kamer toe voor die sieke my kom soek.  Siek mans. Dis nou ñ topic vir ñ volgende post.

© 2016, Annalize. All rights reserved.

Deel met jou vriende!
Share